Küçük Davamız

Küçük bir parkta yaptık mahkemeyi
Davalarımızın kararlarını zaman verdi
Sanıklar birkaç bank dört ağaç ve davanın ağırlığıyla orantılı şişelerden ibaretti
Yaz kızımcı vicdanımızdı

Cezalarımızı , ruhumuzu geçmişe döndürerek çektik
Dava ara verdi mi türküler söylerdik
Kimseyide rahatsız etmezdik
Bilirdik çünkü rahatsız olmanın vebalini

Anlatırdı sağ baştan dostlarım
Dertlerini , sessizce söylerlerdi kelamlarını
Sevdikleri duyar diye korkarlardı
Alıntılar yapılmışçasınaydı sanki destansı aşklardan

Birbirimizden çok farklıydık
Elbette zamanın çocuklarindan değildik
O yüzdendi orda varoluşumuz
Gecenin ayazında donuşumuz

Eğer bana gelirsek ,dertlerim hala aynı yükte
Şişelerin bitişine inat hüznüm bitmemekte
Sanıklar susma hakkından vazgeçene kadar
Hala o parkta davamı görmekteyim.



Yorumlar