Yiten Hayatlar
Hülyalara daldığım bir akşam anarken yitip giden günleri Loş ışığın altında hatırladım seni Yıllara karşı gelemeyen nasırlı ellerimle Fotoğrafına bakıyorum Sen gittin Ama beni burada yalnız , çaresiz bıraktın Hayat bu kadar zor olmamalıydı ! Gerçekler bu kadar acı olmamalıydı ! Sen gittin Ama odan , hala eskisi gibi sen kokuyor Hiçbir şey dokunmadım Hala içeri her girdiğimde O küçük kız çocuğunun dağınık kıyafetleri , Sallanan sandalye , kitaplarla dolu çalışma masası . Her şey yaralı bir ceylan gibi ürkek beni karşılar Hatta bana kızıp kırdığın bardak bile hala yerde bana öfkeyle bakar Yürümeye başladığın ilk gün , Aşık olduğun ilk gün , Sinirlenip bana bağırdığın ilk gün , Hala gözümün önde canlanır Ağlamaktan kan çanağı olmuş gözlerimle seni arıyorum , Seni özlüyorum ... Ben şimdi günün yorgunluğunu , Hayatın çilesini , kiminle atacağım ? Kime bakacağım bu kadar hayat dolu , Kim güldüğünde benim güneşim açacak , Kimin için yaşayacağım ... Ya benim de c...