Bildiklerimiz


         İnsanoğlu kimi zaman doğruyu bildiği halde bazı alışkanlıklarından vazgeçemiyor. Bile bile yaptıklarıyla kendisine ve çevresindekilere zarar veriyor. Mesela bazen küfredebiliyoruz ama şunu düşünmüyoruz, küfredince insanoğlunun eline ne geçiyor. Küfredince kendini rahatlamış mı hissediyorsunuz. Bilirsiniz bir söz vardır ‘’Kötü söz sahibine aittir’ ’derler. Kullandığınız ifadeler dönüp dolaşıp yine sizi bulur.
      Sigara kullananlar sigara içtiklerinde kendilerini rahatlamış hissettiklerini söylüyorlar oysa pekâlâ biliyorlar ki sigara hem kendisine hem de çevresindekilerine zarar veriyor. Doğruyu biliyoruz ama bildiğimiz halde hala aynı davranışları sergiliyoruz.
        Genellikle bir insana anlatmak istediğimiz bir olayı ya da bir durumu düzeltmek için söylediğimiz kelimeleri ya da kurduğumuz cümleleri bağırarak söylüyoruz. Söylerken karşımızdaki insanların kalbini kırıyoruz ve biliyoruz ki kırılan kalp eskisi gibi olmaz. Evet, biliyoruz ama neden bildiklerimizi uygulamıyoruz? Belki de hep kolaya kaçtığımız için. Bağırarak konuşmak hem çevremizdeki insanları rahatsız ediyor hem de o insanların hakkına giriyoruz.
       Camide namaz kılarken küçük çocukların namaz esnasında koşuşturduğunu görüyorlar ve çocuklara bağırıyorlar. Biliniz ki eğer namaz esnasında arka taraftan çocuk sesi gelmiyorsa vay o toplumu haline.
       Namaza başlarken imam ‘’Ey cemaat, telefonlarımızı sessize alalım’’ diyor ama bunu kimse umursamıyor. Toplu taşıma araçlarında yüksek sesle konuşmak, kulaklıkla yüksek sesle müzik dinlemek, araba kullanırken ambulanslara itfaiyeye geçiş hakkı vermemek.Hayatımızdan böyle bir sürü örnek verebiliriz.
    Toplumumuzu düzeltmek istiyorsak önce kendimizden başlamamız gerekir. Sen kendini düzeltirsen çevren düzelir, çevren kendini düzeltirse toplum düzelir. Toplum düzelirse dünya da güzel olur ve yaşanılacak bir hale gelir.
MEHMET UTKAN

Yorumlar