Mutluluk.Ahh söylemesi ne kadar da kolay ve basit değil mi?Tek seferde dudaklarımızdan dökülen tek bir kelime.
Oysa sen,ben,o kısacası hepimiz kendi veya sevdiklerimizin mutlu olması için yaşamıyor muyuz bu hayatı?Peki nedir
yahu bu mutluluk?
Korkmayın! Sıkıcı tanımlarla sizi boğmayacağım.Kendi bakış açımdan küçük bir serüvene çıkacağız.Bir düşünsenize,
gündelik hayatın sorunlarıyla boğuşup her şeye küfrederken ne kadar da mutsuz hissediyorsun.Bir an kafanı kaldırıp etrafa bakıyorsun.
Batmakta olan güneşle birlikte kuş seslerini dinlerken bi yandan da insanları..Heyecanla birbirlerine bir şeyler anlatıp
gülüyorlar.Bak bazıları koşuyor , sahile yakın olanlar voleybol oynuyor.Sen de etrafını seyrediyorsun.O da ne birden
kendini kalabalık bir sokakta elinde bir çantayla buldun.Çok insan var.Ayak sesleri karmaşık diyaloglar ve sana çarpıp
duran insanlar.Ama hiç birisini göremiyorsun ses var çok ses var.Hayatını sürdürmek için bir işin olduğunu hatırladın.
Karşıda , caddenin öteki ucunda.Elinde sopanla kalabaşığın içinden sıyrılıp gitmeye çalışıyorsun.Kimsenin umrunda değilsin.
İçinden keşke onlar gibi görebilseydim diyorsun,çok mutsuzsun.Ahhh yine ne oluyor!Bu da ne şimdi.O kalabalık sokak gitti.
Bir apartmanın önündesin.Bir sürü merdiven var.Hadi! çık da bak yukarda ne var?O da nesi şimdi?Bacakların..Hareket etmiyor.
Etrafa bakınıyorsun.Kimse yok.Kendinle inatlaşıp çıkmayı deniyorsun ama sandalyenden düşüp yere kapaklanıyorsun.Kimse yok
tek başınasın.Keske yürüyebilseydin.Çok mutsuzsun.Tam "YETERR!" diye bağırırken bir anda sıçrayarak rüyadan uyandın.
Ayaklarını gözlerini kontrol ettin.Koşarak elini yüzünü yıkadın.Bir anlık gördüğün ve yürüyebildiğini farkettiğin için
deli gibi mutlu hissettin değil mi?Peki neden biz sürekli bir mutluluk çabasının içersindeyiz.John Stuart demiş ki
"Kendinize mutlu olup olmadığını sorarsanız, mutluluğunuz sona erer.".Hayatta her şeye sahip de olsan sürekli bir
şeyler eksik olacak.Doğamızdan gelen bir açlık sanırım.Belki de hiç bir şeye sahip değilsin.O zaman sana küçük bir ipucu
vereyim.Kabullen.Sahip olduklarını kabullen.Seni sevenleri kabullen.Seni sevmeyenleri kabullen.Bitmek bilmeyen dertlerini kabullen.
KALK!Rüyadan uyanmış gibi elini yüzünü yıka.Yaşamaya devam et.Neden mi?Çünkü mutluluk insanların karşısına tesadüfen çıkar.
Ama tesadüfler yaşayarak yaratılır.
Yorumlar
Yorum Gönder