Yiten Hayatlar
Hülyalara daldığım bir akşam anarken yitip giden günleri
Loş ışığın altında hatırladım seni
Yıllara karşı gelemeyen nasırlı ellerimle Fotoğrafına bakıyorum
Sen gittin
Ama beni burada yalnız , çaresiz bıraktın
Hayat bu kadar zor olmamalıydı !
Gerçekler bu kadar acı olmamalıydı !
Sen gittin
Ama odan , hala eskisi gibi sen kokuyor
Hiçbir şey dokunmadım
Hala içeri her girdiğimde
O küçük kız çocuğunun dağınık kıyafetleri ,
Sallanan sandalye , kitaplarla dolu çalışma masası .
Her şey yaralı bir ceylan gibi ürkek beni karşılar
Hatta bana kızıp kırdığın bardak bile hala yerde bana öfkeyle bakar
Yürümeye başladığın ilk gün ,
Aşık olduğun ilk gün ,
Sinirlenip bana bağırdığın ilk gün ,
Hala gözümün önde canlanır
Ağlamaktan kan çanağı olmuş gözlerimle seni arıyorum ,
Seni özlüyorum ...
Ben şimdi günün yorgunluğunu ,
Hayatın çilesini , kiminle atacağım ?
Kime bakacağım bu kadar hayat dolu ,
Kim güldüğünde benim güneşim açacak ,
Kimin için yaşayacağım ...
Ya benim de cansız bedenim bu köhne topraklar üzerinde yığılıp kalırsa ,
Seninle beraber olabilir miyiz ?
O soğuk kış gecesinde ,
Keşke ben olsaydım
Bembeyaz karların üzerinde
Sarı saçlı , nazik bir kız çocuğu yerine ,
Saçlarına aklar düşmüş yaşlı , şişman bir bunak olarak hayata gözlerini yumup gitseydim
Her gece soğuk yatağıma yatıp gözlerimi kapattığım zaman
Bir ses duyarım " Baba ! " diye
Sonra kalkıp bakarım birşey bulamam
Bu gece kutlu gece ,
Özlemin bittiği gece ,
Buluşacağımız gece ,
En güzel kıyafetini giy ,
En güzel yemekleri yap bana ...
Bir kalp atışı uzaktayım , geliyorum .
Geliyorum yanımda anıları , sevinçleri alarak ,
Loş ışığın altında hatırladım seni
Yıllara karşı gelemeyen nasırlı ellerimle Fotoğrafına bakıyorum
Sen gittin
Ama beni burada yalnız , çaresiz bıraktın
Hayat bu kadar zor olmamalıydı !
Gerçekler bu kadar acı olmamalıydı !
Sen gittin
Ama odan , hala eskisi gibi sen kokuyor
Hiçbir şey dokunmadım
Hala içeri her girdiğimde
O küçük kız çocuğunun dağınık kıyafetleri ,
Sallanan sandalye , kitaplarla dolu çalışma masası .
Her şey yaralı bir ceylan gibi ürkek beni karşılar
Hatta bana kızıp kırdığın bardak bile hala yerde bana öfkeyle bakar
Yürümeye başladığın ilk gün ,
Aşık olduğun ilk gün ,
Sinirlenip bana bağırdığın ilk gün ,
Hala gözümün önde canlanır
Ağlamaktan kan çanağı olmuş gözlerimle seni arıyorum ,
Seni özlüyorum ...
Ben şimdi günün yorgunluğunu ,
Hayatın çilesini , kiminle atacağım ?
Kime bakacağım bu kadar hayat dolu ,
Kim güldüğünde benim güneşim açacak ,
Kimin için yaşayacağım ...
Ya benim de cansız bedenim bu köhne topraklar üzerinde yığılıp kalırsa ,
Seninle beraber olabilir miyiz ?
O soğuk kış gecesinde ,
Keşke ben olsaydım
Bembeyaz karların üzerinde
Sarı saçlı , nazik bir kız çocuğu yerine ,
Saçlarına aklar düşmüş yaşlı , şişman bir bunak olarak hayata gözlerini yumup gitseydim
Her gece soğuk yatağıma yatıp gözlerimi kapattığım zaman
Bir ses duyarım " Baba ! " diye
Sonra kalkıp bakarım birşey bulamam
Bu gece kutlu gece ,
Özlemin bittiği gece ,
Buluşacağımız gece ,
En güzel kıyafetini giy ,
En güzel yemekleri yap bana ...
Bir kalp atışı uzaktayım , geliyorum .
Geliyorum yanımda anıları , sevinçleri alarak ,
Bırakıyorum yalnızlığı , özlemi , hüzünü ...
Yorumlar
Yorum Gönder